http://www.sourehcinema.ir/articleview.php?cat=9&id=111133
سوره سينما: «صد سال به اين سالها» نگاه مغرضانه و ظالمانه به بخشي از تاريخ يك ملت است

 
محمود گبرلو در گفتگو با پايگاه تحليلي ـ خبري سوره سينما ضمن اعلام اين مطلب افزود: «صد سال به اين سالها» شبيه فيلم سينمايي نيست و بيشتر يك بيانيه سياسي است و سعي داشت يك تحليل سياسي نسبت به وضيعت كشور و دوران تاريخي بعد انقلاب ارائه كند كه بسيار اغراق آميز و بد بينانه بیان شد.
وي در ادامه بيان كرد: فيلم داراي دو لايه است كه در لايه اول مشقتها و سختي هاي زندگي يك زن به نام "ايران" مطرح مي شود و در لايه دوم  به تحليل وضيعت كشور مي پردازد و زن را نماد وطن مي گيرد.
گبرلو خاطرنشان ساخت: بخش عمده حوادث فيلم بعد از انقلاب 57 مي گذرد و كارگردان دوران خوشي و شادي ايران را قبل از انقلاب 57 مي داند كه در اوج شادي و خوشي ايران، وقتي كافه اي كه ايران و همسرش سالگرد ازدواجشان را در آنجا جشن گرفته اند مورد هجوم قرار مي گيرد، مصيبت ايران آغاز مي شود.
گبرلو تأكيد كرد كه هنرمند بايد در تحليل تاريخي منصفانه و عادلانه قضاوت كند و ادامه داد: بر خلاف نظر كارگردان، انقلاب اسلامي با چند تير و شليك بوجود نيامد و داراي زير بناي فرهنگي و بينش عميق ديني است و نياز جامعه آن روز بود كه اين تحول ايجاد شود.
اين منتقد سينما اظهار كرد: هر انقلابي هزينه هايي براي انقلابيون و خانواده هايشان دارد و نبايد به اين دليل همه مزاياي انقلاب ناديده گرفته شود و فقط به ناملايمات پرداخته شود. «صد سال به اين سالها»  در تحليل تاريخي خود تمامي پيشرفت هاي علمي، فرهنگي و اقتصادي كشور را در بعد از انقلاب ناديده گرفته است.
وي در خاتمه عنوان كرد: فيلمساز براي اين كه بيانيه سياسي خود را خوب قرائت كند، ساختار كلاسيك سينمايي را زير پا گذاشته و مخاطب را وا دار مي سازد فيلمي را كه سرشار از نقص هاي فيلمنامه اي و كارگرداني است به دليل جنبه هاي سياسي و اجتماعي كه در جامعه وحود دارد نگاه كند.