گپی با علی روئینتن درباره دومین اثر سینماییاش/وطن امروز
«زمهریر» به مذاق خیلیها خوش نمیآید
اديبه اسدي: علی روئینتن در سینما کارهای مختلفی را تجربه کرده است؛ نویسندگی، تهیهکنندگی و بازیگری. حتی! در تئاتر هم فعال بوده و آخرین کار تئاتریاش در سال 82 روی صحنه بوده است. او سال گذشته با ساخت فیلم «دلشکسته» وارد عرصه کارگردانی فیلم بلند شد.برای مصاحبه به دفتر کار او رفتیم که همراه گروهش مشغول تکمیل فیلم «زمهریر» برای رساندن به جشنواره فجر بودند. آن زمان هنوز اعلام نشده بود که فیلم روئینتن به بخش مسابقه راه نیافته است.
موضوع فیلم زمهریر چیست؟ در مصاحبههای قبلی گفته بودید قرار است در ادامه دلشکسته به ساخت یک سهگانه بپردازید.
زمهریر سرگشتگی و کاوش یک دختر شهید است که میخواهد از دیروز فراری باشد و به آن بازنگردد اما بنا به وصیت پدرش پا در مسیری میگذارد که ناچار است با آدمهایی که از آنها پرهیز داشته و همیشه نفیشان میکرده، روبهرو شود و در این مسیر به شناخت تازهای از این آدمها میرسد. زمهریر از نظر دکوپاژ، فرم و ساختار اصلا شبیه دلشکسته نیست ولی از نظر محتوا و مفهوم، بله، میتوان گفت شبیه هم هستند.
کار با این تعداد زیاد از بازیگران چطور بود؟ آیا فیلمنامه ایجاب میکرد که از این تعداد بازیگر مطرح استفاده کنید؟
بله، ما در این فیلم از حضور افسانه بایگان، بیتا بادران، امین تارخ، رضا رویگری، نیوشا ضیغمی، اکبر عبدی، ابوالفضل پورعرب و ... بهره گرفتیم که همگی بازیگران قدری هستند. در واقع مهمترین خصوصیت زمهریر همین حضور مفاخر سینمای پشت و جلوی دوربین است که هرکدامشان برای به ثمر نشستن یک فیلم کافی هستند. ما صادق آذین را بهعنوان مدیر تولید، ایرج رامینفر را در طراحی صحنه، مهرداد میرکیانی را در گریم و مسعود بهنام را در صداگذاری داریم. اینها همگی ژنرالهای سینمایی ایران هستند و کار کردن با این همه آدم خوب و کاربلد که هرکدام چندین سیمرغ جشنواره فجر را دارند نفسگیر بود.
در تولید زمهریر با مشکلاتی که در ساخت و
اکران دلشکسته داشتید، روبهرو نشدید؟
راستش هنر هنوز آنقدر برایمان جذاب نشده که دینمان را به هنرمان بفروشیم و تحمل نداریم ببینیم کسانی هستند که با دنیاخواهی حرف از دین میزنند.متاسفانه ما مجبوریم به خاطر مدیریتهای ممیزپیشه قسمتهایی را که نمایانگر زندگی واقعی مردم است و تماشاچی باورشان میکند نشان ندهیم.من در «دلشکسته» و «زمهریر» سعی کردهام قصه واقعی و دغدغه مردم امروز را نشان بدهم که خب به مذاق خیلیها خوش نمیآید.
باتوجه به اینکه زمهریر هنوز در مراحل پایانی تولید است و دیده نشده، شما بهعنوان کارگردان چه ویژگی بارزی درباره فیلم میتوانید به ما بگویید؟
زمهریر فیلمی است در خدمت و رد کردن ریا و نشان دادن بازگشت آدمها به اصول اولیه و فطرت بیریای خودشان! زمهریر فیلم سختی است از این جهت که فکر میکنم خیلیها را بیازارد و در برابرش موضعگیری شود. ما وقتی میایستیم در این مملکت و مردانه اظهار ارادت میکنیم و فیلم میسازیم اگر ایرادها و آسیبها را هم نشان میدهیم برای سازندگی، پیشرفت و ساختن است. در واقع هنر امروز باید یک غیرتی داشته باشد که درد مردم و وقار امروز مردم را نشان بدهد تا به مردم امروز بیاید. به همین دلیل معتقدم این فیلم آدمهای ریاکار امروز را میرنجاند.
عدهای از منتقدان و تماشاگران دلشکسته (فیلم قبلی شما)، عقیده داشتند فیلم شعاری است و متحول شدن آدمها را اغراقآمیز و سطحی نمایش میدهد. باتوجه به موضوع زمهریر و اینکه در ژانر دفاع مقدس است آیا سعی کردهاید از شعارگرایی پرهیز کنید؟
اول بگویم که دفاع مقدس ژانر نیست و موضوع است. این فیلم عین فیلمهای قبلی جنگ نیست و به آن شکل سیاهی که از جنگ در فیلمها دیدهایم روایت نمیشود، فقط صحنههایی از جنگ و دفاع مقدس دارد که متفاوت است و درباره شعاری بودن فیلمهایم باید بگویم اگر این چیزی که من نشان میدهم شعار است، بله! من شعار را دوست دارم و زمهریر هم شعاری است. من نمیدانم در جواب این تفکر چه باید بگویم.
